Ważne informacje

Karta Dużej Rodziny

Karta Dużej Rodziny przyznawana jest rodzinie, która utrzymuje przynajmniej trójkę dzieci. Dotyczy to także rodzin zastępczych oraz rodzinnych domów dziecka. Karta przyznawana jest każdemu...

Adopcja

Adopcja, inaczej przysposobienie (od łac.: adoptio oznacza przybranie, usynowienie), jest uznaniem dziecka innych rodziców, z którym nie ma więzi biologicznej, za własne. Ma ona nie tylko...

Rodzaje świadczeń rodzinnych

Świadczeniami rodzinnymi są: >     zasiłek rodzinny   oraz dodatki do zasiłku rodzinnego, >     jednorazowa zapomoga z tytułu urodzenia...

Świadczenia rodzinne

Każde państwo członkowskie Unii Europejskiej przewiduje w swoim ustawodawstwie  pomoc dla rodziny, jeśli znajdzie się ona w sytuacji kryzysowej. Dzięki zasadom koordynacji twoja...

Orzekanie o niepełnosprawności

I. Czym jest niepełnosprawność i kto o niej orzeka? Zgodnie z przepisami ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych   niepełnosprawność...

Dla Rodzica

Żłobki, kluby dziecięce i instytucje dziennego opiekuna utworzone z Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki Zapraszamy do skorzystania z mapy żłobków, klubów dziecięcych i instytucji...

Pomoc społeczna

Czym jest pomoc społeczna? Jaki jest jej cel? Kto może ją otrzymać? Jakie są rodzaje pomocy społecznej? Tutaj znajdziecie Państwo odpowiedzi na te pytania. > Pomoc...

Tematy


    Adopcja zagraniczna

    Zgodnie z art. 167 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. z 2013 r. poz. 135, z późn. zm.), dziecko może być zakwalifikowane do przysposobienia związanego ze zmianą dotychczasowego miejsca zamieszkania dziecka na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na miejsce zamieszkania w innym państwie po wyczerpaniu wszystkich możliwości znalezienia kandydata do przysposobienia tego dziecka na terenie kraju, chyba że między przysposabiającym a przysposabianym dzieckiem istnieje stosunek pokrewieństwa lub powinowactwa albo gdy przysposabiający już przysposobił siostrę lub brata przysposabianego dziecka. Zatem w praktyce do przysposobienia zagranicznego kwalifikowane są dzieci starsze, liczne rodzeństwa lub dzieci chore, czy też opóźnione w rozwoju, dla których nie udało się uprzednio znaleźć odpowiedniej rodziny w kraju.

    Przysposobienie dokonuje się na mocy orzeczenia sądu opiekuńczego – wydziału rodzinnego i nieletnich sądu rejonowego – na wniosek osoby lub osób (małżonków) przysposabiających (art. 117 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, art. 585 § 1 kodeksu postępowania cywilnego). Wniosek ten powinien być złożony w sądzie opiekuńczym właściwym dla miejsca zamieszkania wnioskodawców lub dziecka (art. 585 § 2 kodeksu postępowania cywilnego). Postanowienie orzekające przysposobienie staje się skuteczne po uprawomocnieniu się. W przypadku adopcji zagranicznych dokonywanych w trybie Konwencji o ochronie dzieci i współpracy w dziedzinie przysposobienia międzynarodowego sporządzonej w Hadze dnia 29 maja 1993 r. (dalej Konwencja haska) sąd wydaje także potwierdzenie dokonania przysposobienia zgodnie z Konwencją.

    Zgodnie z art. 14 Konwencji haskiej, osoby mające zwykły pobyt w Umawiającym się Państwie, które zamierzają przysposobić dziecko na stałe zamieszkałe w innym Umawiającym się Państwie (w omawianej procedurze jest to Polska), powinny zwrócić się do organu centralnego państwa ich zwykłego pobytu lub innej upoważnionej przez ten organ organizacji, w celu sporządzenie sprawozdania, o którym mowa w art. 15 Konwencji.

    Dossier potencjalnych rodziców adopcyjnych jest następnie przesyłane przez organ centralny państwa przyjmującego (czyli organ centralny państwa, na terenie którego wnioskodawcy mają miejsce zwykłego pobytu) albo inną upoważnioną przez ten organ organizację do jednego z trzech polskich ośrodków adopcyjnych upoważnionych do współpracy z organami centralnymi innych państw lub z licencjonowanymi przez rządy innych państw organizacjami lub ośrodkami adopcyjnymi. W sprawach, gdzie pośredniczy akredytowana organizacja zagraniczna, dokumenty wysyłane są bezpośrednio do ośrodka adopcyjnego, z którym dana organizacja współpracuje, natomiast w sprawach, gdzie nie występuje pośrednictwo akredytowanej organizacji zagranicznej, dokumenty do ośrodka adopcyjnego wysyłane są za pośrednictwem Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej, wykonującego zadania polskiego organu centralnego wyznaczonego zgodnie
    z art. 6 Konwencji haskiej.

    Zgodnie z obwieszczeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej
    z dnia 30 stycznia 2012 r. ośrodkami adopcyjnymi, upoważnionymi do współpracy
    z organami centralnymi innych państw lub z licencjonowanymi przez rządy innych państw organizacjami lub ośrodkami adopcyjnymi, są:

    1. Mazowieckie Centrum Polityki Społecznej Wojewódzki Ośrodek Adopcyjny,
      00 – 301 Warszawa, ul. Nowy Zjazd 1;
    2. Krajowy Ośrodek Adopcyjny TPD,
      00 – 325 Warszawa, ul. Krakowskie Przedmieście 6;
    3. Katolicki Ośrodek Adopcyjny,
      04 – 357 Warszawa, ul. Grochowska 194/196.

    W każdym z wymienionych ośrodków istnieje Komisja do spraw adopcji, która dobiera do potrzeb dziecka zakwalifikowanego wcześniej do adopcji międzynarodowej odpowiednią rodzinę adopcyjną. Następnie całość dokumentacji kandydatów oraz dziecka jest przesyłana do Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej, wykonującego zadania polskiego organu centralnego, w celu wydania zgody, o której mowa w art. 17 c Konwencji.

    Do celów adopcji wymagane są następujące dokumenty dotyczące kandydatów, przetłumaczone na język polski przez tłumacza przysięgłego oraz odpowiednio poświadczone (opatrzone pieczęcią Apostille albo zalegalizowane):

    1. Wniosek o adopcję dziecka/dzieci;
    2. Odpisy aktów urodzenia przyszłych rodziców;
    3. Odpis aktu małżeństwa;
    4. Zaświadczenie o niekaralności;
    5. Zaświadczenie o zatrudnieniu i/lub dochodach;
    6. Poświadczenie obywatelstwa (np. poświadczone kopie paszportów);
    7. Dokumentacja medyczna – poświadczenie braku przeciwwskazań medycznych;
    8. Wywiad adopcyjny, tzw. „home study", przeprowadzony przez uprawnioną instytucję;
    9. Zgoda organu centralnego kraju wnioskodawcy/wnioskodawców na adopcję zagraniczną, wystawiona imiennie na wnioskodawcę/wnioskodawców oraz zgoda na wjazd i stały pobyt dziecka w kraju przyjmującym.

    Ponadto należy zaznaczyć, iż zgodnie z art. 120 1 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, jeżeli przez przysposobienie przysposabiany ma zmienić dotychczasowe miejsce zamieszkania w Rzeczypospolitej Polskiej na miejsce zamieszkania w innym państwie, przysposobienie może być orzeczone po upływie określonego przez sąd opiekuńczy okresu osobistej styczności przysposabiającego z przysposabianym w dotychczasowym miejscu zamieszkania przysposabianego lub w innej miejscowości w Rzeczypospolitej Polskiej.

    Przy wykonywaniu nadzoru nad przebiegiem styczności przysposabiającego
    z przysposabianym sąd opiekuńczy korzysta z pomocy ośrodka adopcyjnego oraz, w razie potrzeby, organu pomocniczego w sprawach opiekuńczych.

     

    Polskie akty prawne regulujące sprawy przysposobienia:

    1.   Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy
    (Dz. U. z 2012 r., poz.788, z późn. zm.),

    2.   Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego
    (Dz. U. z 1964 r., Nr 43, poz. 296, z późn. zm.),

    5.   Ustawa z dnia 9 czerwca 2011 roku o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej
    ( Dz. U. z 2013 r., poz. 135, z późn. zm.),

    3.   Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy
    (Dz. U. z 1998 r., Nr 21, poz. 94, z późn. zm.),

    4.   Ustawa z dnia 29 września 1986 r. prawo o aktach stanu cywilnego
    ( Dz. U. z 2011 r., Nr 212, poz. 1264, z późn. zm.),

    6.   Ustawa z dnia 4 lutego 2011 r. - Prawo prywatne międzynarodowe
    (Dz. U. Nr 80, poz. 432),

    7.   Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 9 grudnia 2011 r.
    w sprawie szkolenia dla kandydatów do przysposobienia dziecka
    (Dz. U. Nr 272, poz. 1610),

    8.   Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 22 grudnia 2011 r.
    w sprawie wzoru kwestionariusza wywiadu adopcyjnego oraz wzoru karty dziecka
    (Dz. U. Nr 292, poz. 1721).

     

    Wybrane umowy międzynarodowe regulujące sprawy przysposobienia:

    1. Konwencja o Prawach Dziecka ONZ z dnia 20 listopada 1989 r.
      (Dz. U. 1991, Nr 120, poz. 526).
    2. Konwencja o Ochronie Dzieci i Współpracy w Dziedzinie Przysposobienia Międzynarodowego z dnia 29 maja 1993 r., tzw. Konwencja haska
      (Dz. U. 2000, Nr 39, poz. 448).
    3. Europejska Konwencja o Przysposobieniu Dzieci z dnia 24 kwietnia 1967 r.,
      tzw. konwencja strasburska
      (Dz. U. 1999, Nr 99, poz. 1157).

    Załącznik:  szczegółowa  informacja o procedurze  w języku polskim i angielskim